Ed Ruscha, I Can't Not Do That, 2012
postument
jestem
tylko konsumentem na tym świecie. nie
bażantem, jak mówi do
mnie Herta Muller, nie
wiem, jak to się dzieje, że wynajmuję
nie
pokój, a apartament w hotelu – gdzie jest
dawny
porządek, którego nie zdążyłam poznać,
ale o którym każdy
mówił w szkole? ten
wyznacznik zwyczajności, że wszystko
jest
dla mnie, dla człowieka, którym zostałam.
teraz
odkryłam, że nie zwierzę, a konsument. ze
wszystkich
klas lubiłam destruentów. tak
powinien nazywać swoich uczniów
Derrida,
który nigdy uczniów nie miał, jak Diogenes
próbuję
znaleźć swój drewniany przyczółek
jestem
tylko konsumentem na tym świecie. nie
myślę o sobie jak o
kłębku bólu albo cichym szumie
krwi
staram
się konsumować w wyznaczony sposób.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz